Έγκλειστα νεογιλά δόντια: Αναδρομική μελέτη περιόδου 2004-2014

Παυλή Μαρία, Γκουγιουμτζιάν Ρουμπίνα, Θεολόγη-Λυγιδάκη  Νάντια, Χριστόπουλος Πάνος, Ιατρού Ιωάννης

Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, Οδοντιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Εισαγωγή: Η έγκλειση νεογιλών δοντιών επηρεάζει την εξέλιξη του οδοντικού φραγμού προκαλώντας κυρίως λειτουργικά καθώς και αισθητικά προβλήματα. Η έγκλειση μπορεί να είναι πρωτογενής ή δευτερογενής, ανάλογα με την πορεία που έχει ακολουθηθεί στην ανατολή των δοντιών, η κατάληξη όμως είναι ίδια και στις δύο περιπτώσεις και αφορά σε αγκύλωση του δοντιού. Ως προς την αντιμετώπιση υπάρχει διχογνωμία ανάλογα και με την ύπαρξη ή όχι του μόνιμου διαδόχου. Η αντιμετώπιση είναι κυρίως χειρουργική.

Σκοπός της αναδρομικής αυτής μελέτης είναι η ανάλυση και παρουσίαση των περιπτώσεων εγκλείστων νεογιλών δοντιών που αντιμετωπίστηκαν στην Πανεπιστημιακή Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. και Α. Κυριακού» κατά την δεκαετία 2004-2013. 

Υλικά και Μέθοδος: Συλλέχθηκαν πληροφορίες από τους φακέλους των ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική εξαγωγή των νεογιλών εγκλείστων την εν λόγω περίοδο και πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη του υλικού ως προς την ηλικία, το φύλο, τον αριθμό των έγκλειστων δοντιών, την εντόπισή τους και την αντιμετώπιση.

Αποτελέσματα: Συνολικά προέκυψαν 28 ασθενείς, από τους οποίους οι 23 (82,14%) αντιμετωπίστηκαν υπό γενική αναισθησία και οι 5 (17,86%) υπό τοπική. Οι μέσοι όροι ηλικίας των ασθενών ήταν τα 9,01 και 11,00 έτη για τη γενική και τοπική αναισθησία αντίστοιχα. Η συχνότητα έγκλεισης νεογιλών δοντιών ήταν ίδια στα αγόρια και στα κορίτσια. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων υπήρχε ένα μόνο έγκλειστο δόντι (96,4%). Όσον αφορά στην εντόπιση, η άνω γνάθος υπερτερούσε σε σχέση με την κάτω (53,6% έναντι 42,9%), ενώ σε ένα ασθενή υπήρχαν έγκλειστα νεογιλά δόντια και στις δύο γνάθους. Η πλειονότητα των νεογιλών δοντιών που αφαιρέθηκαν ήταν δεύτεροι γομφίοι (64,7%, στην άνω γνάθο και 84,6% στην κάτω). 

Χειρουργικά η προσπέλαση σε όλες τις περιπτώσεις ήταν παρειακή, ενώ χρειάστηκε διχοτόμηση του εγκλείστου νεογιλού στις περιπτώσεις των γομφίων για την αποφυγή τραυματισμού των όμορων μονίμων δοντιών.

 Συμπέρασμα: Η έγκλειση νεογιλών είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα που  απαιτεί  έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση.